haydar-2

Haydar’ı ilk bir arkadaşıma kahvaltıya gittiğimde gördüm, küçük bir bebekti daha. Yalnızda değildi, başka bir kedi daha vardı. Aile bir odasını kedilere verdiği halde temiz değildi, koku vardı bakımları çok iyi değildi eve geldim ve dedim ki keşke bizim olsalardı ben bebeğim gibi bakarım demiştim.

Ve sabah kahvaltı yaparken o arkadaşa yazdım kediler nasıl iyiler mi? diye sordum o da abla bir tanesini sattık diğerini de satacağız bekliyoruz deyince eşim git al bize getir dedi. Gittim parasını verdim ve Haydar’ı aldım.

Aldığım günü asla unutmam gözlerinde aşırı bir korku endişe vardı ve artık paşalar gibi geziyor evin içinde evimizin neşesi her şeyin en güzelini en iyisini  yapmaya çalışıyoruz… onu kaybetme korkusu hepimizi   korkutuyor. Rabbim  bütün hayvanları merhametli insanlarla dost eylesin.

İnstagram: Haydar